Nama yang tertera pada kad pengenalan seseorang
mungkin kelihatan seperti sekadar catatan rasmi. Namun, bagi Revathi
Masoosai, nama pada sekeping kad pengenalan menjadi punca kepada sebuah
tragedi peribadi yang berlarutan selama bertahun-tahun.
Kisahnya bukan sekadar kisah seorang wanita kaum
India yang mahu diiktiraf sebagai penganut Hindu. Kisah ini adalah cerminan
realiti yang jarang dibincangkan secara terbuka dalam kalangan masyarakat India
di Malaysia, khususnya berkaitan implikasi undang-undang dan sosial apabila
seseorang dikategorikan sebagai “muslim” atau “islam”.
Catatan ini adalah berdasarkan kisah yang sering
saya kongsi dengan individu Bukan Islam dan mualaf (masuk islam) yang
menghubungi saya untuk berbual tentang pengalaman dan masalah sebenar dihadapi
golongan mualaf dan individu yang mahu murtad (keluar islam).
Revathi dilahirkan dengan nama Siti Fatimah
Abdul Karim. Ibu bapanya merupakan individu yang memeluk islam. Namun, sejak
kecil, beliau dibesarkan oleh neneknya sebagai seorang Hindu. Neneknya
memberikan nama Revathi Masoosai dan membesarkannya mengikut amalan serta
budaya Hindu.
Menurut pengakuannya sendiri, beliau tidak
pernah mengamalkan islam dalam kehidupan harian. Identitinya, cara hidupnya,
kepercayaannya, malah lingkungan sosialnya adalah Hindu. Beliau membesar
sebagai Revathi, bukannya Siti Fatimah.
Masalah besar muncul apabila beliau dewasa. Pada
tahun 2004, Revathi berkahwin dengan seorang lelaki Hindu bernama Suresh
Veerapan mengikut adat Hindu. Mereka kemudian memperoleh seorang anak
perempuan. Pada ketika itu, Revathi percaya bahawa kehidupannya adalah seperti
mana-mana keluarga India lain di Malaysia.
Namun, dari sudut undang-undang, negara masih
menganggap beliau seorang muslim kerana status itu tercatat pada dokumen rasmi
sejak lahir. Perkahwinannya tidak diiktiraf kerana undang-undang Malaysia tidak
mengiktiraf perkahwinan antara seorang muslim dan Bukan Muslim tanpa penukaran
agama kepada islam.
Apa yang berlaku selepas itu menjadi titik hitam
dalam hidupnya. Apabila Revathi berusaha mendapatkan pengiktirafan rasmi bahawa
beliau seorang Hindu dan memohon supaya status islam dibuang daripada rekodnya,
beliau diarahkan membawa perkara itu ke Mahkamah Syariah Melaka. Tentulah
Revathi terlalu naif sehingga tidak menyedari bahawa ada ribuan jalan “masuk”
tetapi hampir tidak ada jalan “keluar” dalam soal islam di Malaysia.
Pada 8 Januari 2007, Revathi hadir ke mahkamah
dengan harapan untuk menjelaskan kedudukannya. Sebaliknya, beliau ditahan. Dari
sudut pandangan Revathi, beliau datang untuk mendapatkan pengesahan identiti
dirinya. Namun, pihak berkuasa agama islam melihat tindakannya sebagai usaha
meninggalkan islam.
Revathi kemudian dihantar ke Pusat Pemulihan
Akidah Ulu Yam di Selangor. Tempoh asal tahanan ialah 100 hari, tetapi kemudian
dilanjutkan sehingga kira-kira enam bulan. Beliau berada di pusat itu dari
Januari hingga Julai 2007.
Sepanjang tempoh tersebut, suami dan keluarganya
berusaha mendapatkan pembebasannya melalui pelbagai saluran undang-undang. Kes
itu mendapat perhatian media tempatan dan antarabangsa kerana melibatkan
persoalan kebebasan beragama, hak keluarga, dan bidang kuasa mahkamah.
Saya berkongsi kisah ini supaya umat Bukan Islam
mengetahui dan menyedari realiti yang tentu sahaja tidak akan diceritakan oleh
pihak yang berusaha memujuk umat Bukan Islam meninggalkan agama asal. Kisah
Revathi perlu diketahui dan menjadi tular sebagai loceng amaran dan peringatan
kepada umat Bukan Islam.
Penderitaan Revathi tidak terhenti setakat
kehilangan kebebasan diri. Anak perempuannya yang masih kecil diambil daripada
suaminya dan diserahkan kepada ibu Revathi yang beragama islam. Perpisahan
antara ibu, bapa, dan anak menjadi antara aspek paling menyedihkan dalam
keseluruhan kes ini.
Suresh terpaksa melihat isterinya ditahan dan
anak mereka dipisahkan daripada keluarga yang membesarkannya. Revathi pula
bukan sahaja kehilangan kebebasan bergerak, malah kehilangan peluang
membesarkan anak sendiri sepanjang tempoh tahanan.
Lebih menyedihkan, beberapa laporan menyebut
bahawa Revathi mendakwa beliau dipaksa menjalani proses pemulihan agama yang
bercanggah dengan identiti yang diyakininya sejak kecil. Beliau mendakwa
dipaksa mengikuti amalan keagamaan islam dan dilayan sebagai seorang muslim
walaupun beliau berulang kali menegaskan bahawa dirinya seorang Hindu. Misalnya,
cuba dipaksa makan daging lembu (“tried to force her to eat beef”).
Dakwaan ini tentulah dinafikan atau
dipertikaikan oleh pihak berkuasa agama islam. Kita sedikit pun tidak hairan.
Namun, hakikat bahawa dakwaan sedemikian timbul menunjukkan betapa mendalamnya
tekanan psikologi yang dialami oleh Revathi ketika dijadikan tahanan di pusat
pemulihan akidah.
[Miliki buku-buku Uthaya. Senarai di sini.]
Apabila tempoh tahanan tamat pada Julai 2007,
ramai menyangka masalah Revathi sudah selesai. Hakikatnya tidak. Walaupun
beliau dibebaskan, Mahkamah Tinggi memutuskan bahawa permohonan habeas
corpus yang difailkan oleh suaminya tidak lagi relevan kerana beliau sudah
dibebaskan.
Pada masa sama, usaha Revathi untuk mendapatkan
pengisytiharan bahawa dirinya bukan orang muslim juga tidak berjaya. Malah,
laporan mahkamah menunjukkan bahawa pihak berkuasa agama islam terus berharap
beliau akan “kembali” kepada islam melalui sesi kaunseling dan pemantauan
berterusan.
Bagi Revathi pula, segala usaha “pemulihan” itu
membuatkanya mengalami islamotrauma. Malah, membuatkannya membenci agama islam
(“loathe islam even more”).
Di sinilah terletaknya pengajaran paling besar
kepada masyarakat India-Hindu khasnya dan umat Bukan Islam umumnya. Ramai orang
Bukan Islam melihat isu penukaran agama hanya dari sudut spiritual atau
percintaan. Seseorang mungkin jatuh cinta lalu memeluk agama islam untuk
berkahwin. Seseorang mungkin masuk islam kerana pengaruh keluarga, pekerjaan,
atau keadaan tertentu.
Namun, ramai tidak memahami bahawa implikasi
undang-undang boleh berlanjutan sepanjang hayat. Dalam konteks Malaysia, proses
masuk islam lazimnya mudah dan jelas. Sebaliknya, proses keluar islam boleh
menjadi sangat rumit, bergantung kepada undang-undang negeri, bidang kuasa
mahkamah dan tafsiran pihak berkuasa agama.
Bacalah juga
catatan bertajuk “Dilema Mualaf: Terlajak Perahu Boleh Diundur”
dan “Biar Kisah Saya Jadi Pengajaran – Vijay”
serta “Proses Keluar Islam di Malaysia”.
Kes Revathi menunjukkan bahawa persoalan
identiti agama bukan sekadar soal kepercayaan peribadi, tetapi turut melibatkan
perkahwinan, hak penjagaan anak, pengebumian, pewarisan harta, dan pelbagai
aspek kehidupan lain.
Masyarakat India-Hindu juga perlu memahami realiti
bahawa kes seperti Revathi bukan sekadar isu teori. Ia melibatkan manusia
sebenar yang mengalami kesedihan sebenar. Dan penderitaan itu mampu berlanjutan
hingga individu terbabit meninggal dunia—malah selepas meninggal dunia kerana jenazah
pun mungkin menjadi rebutan!
Revathi bukan tokoh politik. Beliau bukan
aktivis yang mencari publisiti. Beliau hanyalah seorang wanita yang mahu hidup
mengikut identiti yang dipercayainya sejak kecil. Namun, usahanya membawa
kepada perpisahan keluarga, pertikaian mahkamah, tahanan di pusat pemulihan
akidah, perhatian media antarabangsa, serta tekanan emosi yang sukar
dibayangkan oleh kebanyakan orang.
Hampir dua dekad sudah berlalu sejak kes Revathi
menjadi tajuk utama akhbar. Namun, nilai pengajarannya masih relevan dan sangat
perlu dikongsi dan disebarkan kepada umat Bukan Islam supaya kita tidak pernah
lupa nasib malang yang menimpa Revathi.
Saya sentiasa tegaskan, sebelum seseorang
membuat keputusan untuk memeluk islam, keputusan itu perlu dibuat dengan
pengetahuan yang lengkap dan kesedaran yang mendalam tentang implikasi
undang-undang. Ahli keluarga juga perlu memahami kesan jangka panjang yang
mungkin timbul.
Kisah Revathi Masoosai mengingatkan kita bahawa
soal agama bukan hanya berkaitan kepercayaan hati tetapi juga berkaitan
identiti, hak asasi, keluarga, dan masa depan seseorang. Dalam hal ini,
pengetahuan bukan sekadar penting; pengetahuan boleh menentukan nasib seluruh
kehidupan.
Bacaan seterusnya: Panduan Permohonan Pengisytiharan Keluar Islam
[Tulisan ini
bertujuan mendidik umat Bukan Islam. © Uthaya
Sankar SB. Harap maklum bahawa anda meneliti sebarang paparan di
mana-mana blog dan media sosial kendalian Uthaya Sankar SB atas pilihan sendiri.]
